बाढीमा बेपत्ता सात आफन्त फर्किने आशा गुमाउँदै न्यूयोर्कको नेपाली परिवार
प्रकाशित मिति : १४ भदौ २०८३, आइतबार
भोटेकोसीको बाढीले ठूलो क्षति पुर्याएपछि सुरक्षाकर्मीले खोजी, उद्धार तथा राहत कार्य जारी राखेका छन्। तस्बिर: प्रदीप राज वन्त, नुवाकोट
नेपालकाे टिमुरे क्षेत्रमा आएको बाढीको खबर सुन्दा न्युयोर्क निवासी छिरिङ ग्याल्त्सेन शेर्पाका लागि त्यो केवल एउटा प्राकृतिक विपत्तिको समाचार थिएन। त्यस विपत्तिले उनको आफ्नै परिवारलाई प्रत्यक्ष प्रभावित गरेको थियो।
छिरिङका अनुसार टिमुरे क्षेत्रमा आएको बाढीपछि उनकी सौतेनी आमाको माइती परिवारका सात जना आफन्त बेपत्ता छन्। प्रभावित क्षेत्रमा रहेका नौ जना आफन्तमध्ये उनकी सौतेनी आमाका दाजु र भाउजू गरी दुई जनाको उद्धार भई सुरक्षित रूपमा काठमाडौं पुगेका छन्।
“उहाँहरूलाई उद्धार गरेर काठमाडौं ल्याइयो,” छिरिङले भने, “अरू सात जनाको भने अहिलेसम्म कुनै जानकारी छैन।”
विपत्ति आएको केही दिन बितिसक्दा पनि बेपत्ता आफन्तबारे कुनै ठोस जानकारी नआएपछि परिवारले उनीहरू सकुशल फर्किने आशा लगभग गुमाइसकेको छिरिङले बताए।
“अब उहाँहरू फर्केर आउनुहुन्छ भन्ने आशा छैन,” उनले भने।
छिरिङ करिब ३० वर्षदेखि अमेरिकामा बस्दै आएका छन्। नेपालसँगको उनको पारिवारिक सम्बन्ध भने निरन्तर कायम छ। उनी समय–समयमा नेपाल जाने गरेका छन् र आफ्नो बुबा तथा सौतेनी आमासँग निकट सम्बन्ध रहेको बताउँछन्।
छिरिङकी आमाको उनी सानै हुँदा निधन भएको थियो। त्यसपछि उनका बुबाले पुनः विवाह गरेका थिए। नेपाली पारिवारिक संस्कारमा बुबाकी दोस्रो श्रीमतीलाई ‘सानी आमा’ भनेर सम्बोधन गर्ने प्रचलनअनुसार छिरिङले पनि आफ्नी सौतेनी आमालाई ‘सानी आमा’ भनेर सम्बोधन गर्छन्। उनले सौतेनी आमालाई आफ्नो परिवारकै सदस्यका रूपमा हेर्ने गरेको बताए।
बेपत्ता सात जना आफन्त छिरिङकी सानी आमाको माइतीतर्फका हुन्। उनीहरू रसुवाको टिमुरे क्षेत्रमा बस्दै आएका थिए।
छिरिङका अनुसार विपत्ति आउनुभन्दा केही साताअघि मात्रै उनकी सानी आमा आफ्नी आमालाई भेट्न टिमुरे पुगेकी थिइन्। उनकी आमा करिब १०० वर्षकी छन् र शारीरिक रूपमा निकै कमजोर भएकाले ओछ्यानबाट उठ्नसमेत नसक्ने अवस्थामा थिइन्। उनी पनि टिमुरेमा रहेका आफन्तहरूमध्ये थिइन्।
“यो घटना हुनुभन्दा दुई–तीन साताअघि मात्रै उहाँ त्यहाँ गएर केही दिन बस्नुभएको थियो,” छिरिङले आफ्नी सानी आमाको टिमुरे भ्रमणबारे भने।
आफन्तलाई भेटेर फर्किएको केही सातामै टिमुरेमा विपत्ति आएपछि छिरिङको परिवारका लागि यो घटना झनै पीडादायी बनेको छ। आफ्नी वृद्ध आमालाई भेटेर फर्किएकी सानी आमाले केही समयमै त्यही क्षेत्र विनाशकारी बाढीको चपेटामा परेको र परिवारका सदस्यहरूसँग सम्पर्क हुन नसकेको खबर सुन्नुपर्यो।
बेपत्ता आफन्तबारे स्पष्ट जानकारी नहुँदा परिवारको पीडा थप गहिरिएको छिरिङले बताए। नेपालमा रहेका आफन्तहरू आफैं विपत्तिको धक्काबाट गुज्रिरहेका कारण उनीहरूलाई थप प्रश्न गरेर दबाब दिनसमेत आफूले नचाहेको उनले बताए।
“घटनापछि सानी आमा निकै भावुक हुनुभयो र राम्ररी बोल्न पनि सक्नुभएन,” छिरिङले भने। “मैले फोन गर्दा उहाँले आँसु झार्दै भन्नुभयो, ‘सबै कुरा गयो।’”
छिरिङका अनुसार उनका बुबा र सानी आमा दोलखाको लामाबगरस्थित पारिवारिक घरमा बस्दै आएका छन्। उनीहरू नेपालमा रहेका अन्य आफन्तसँग निरन्तर सम्पर्कमा रहेर बेपत्ता परिवारका सदस्यबारे जानकारी लिने प्रयास गरिरहेका छन्।
नेपालमा विपत्ति आउँदा विदेशमा रहेका नेपाली परिवारका लागि पीडा फरक किसिमको हुने छिरिङले बताए। हजारौं माइल टाढा बसेर आफन्तको अवस्थाबारे समाचार कुर्नुपर्ने बाध्यता र भरपर्दो सूचना प्राप्त गर्न नसक्ने अवस्थाले परिवारलाई थप मानसिक तनावमा पार्ने उनले बताए।
विपत्तिपछि विदेशमा रहेका परिवारसम्म सूचना प्रायः फोन कल, सामाजिक सञ्जालका पोस्ट र नेपालमा रहेका आफन्तका सन्देशमार्फत पुग्ने गर्छ। तर प्रारम्भिक अवस्थामा आएका यस्ता सूचनामध्ये कुन पुष्टि भएको हो र कुन अपुष्ट वा अधुरो हो भन्ने छुट्याउन कठिन हुने छिरिङले बताए।
टिमुरे क्षेत्रमा सञ्चार सम्पर्कमा आएको कठिनाइ र अपरिचित नम्बरबाट आउने फोनका कारण पनि परिवारमा थप अन्योल उत्पन्न भएको उनले बताए।
छिरिङले उद्धारकर्मी, स्थानीय अधिकारी र सम्बन्धित निकायले बेपत्ता आफन्तबारे परिवारलाई यथाशीघ्र स्पष्ट र आधिकारिक जानकारी उपलब्ध गराउने आशा व्यक्त गरे।
तर दिनहरू बित्दै जाँदा कुनै खबर नआएपछि परिवारको आशा क्रमशः कमजोर हुँदै गएको छ।
टिमुरेमा बेपत्ता भएका सात जना आफन्तको कुनै अत्तोपत्तो छैन। उनीहरू सकुशल फर्किने आशा गुमाउँदै न्युयोर्कमा रहेका छिरिङ र उनका परिवार अहिले हजारौं माइल टाढाबाट एउटा निश्चित खबरको प्रतीक्षामा छन्।