दुईसाता न्युयोर्कका अस्पतालमा बस्दा हाइड्रोक्सीक्लोरोक्वीन परीक्षण गरिएका अधिकारी
धादिङका ४७ बर्षका सागर अधिकारी विगत २५ बर्षदेखि अमेरिकामा बस्दै आएका छन् । हाल अमेरिकाको न्युयोर्क क्वीन्समा बस्दै आएका उनलाई मार्चको अन्तिम साता कोरोना भाइरसले ढलायो ।
पेशाले उबर चालक अधिकारीले मार्चको दोश्रो सातादेखि नै काम छाडेर घरमै बसेका थिए । तर घरमा बसेका झण्डै १० दिनपछि उनलाई कोरोना संक्रमण देखिन थाल्यो ।
मार्चको अन्तिम साता उनलाई रुघाखोकी जस्तो लक्षण देखा पर्यो । उनी काम छाडेर घरमा बसेको दश बाह्र दिन भइसकेकाले कोरोनाको संक्रमण भएहोला भने शंका गरेनन् । तर पनि जँचाउनका लागि अर्जेन्ट केयर सीटीएमडीमा गए ।
डाक्टरले सामान्य चेकजाँच गरेपछि उनलाई केही पनि भएको छैन भनेर घरमा पठाइदिए । तर घर आएपछि उनलाई ज्वरो आउन सुरु भयो । ज्वरो आउँदा ज्वरो कमगर्ने औषधी खान्थे । औषधी खाएपछि पसिना आएर ज्वरो कम हुन्थ्यो । तर केहीबेरमा नै पुन हनहनी ज्वरो आउँथ्यो ।
१०४ डिग्रीसम्म ज्वरो आउन थालेपछि उनी अप्रिलको पहिलो साता लङ आइल्याण्डमा रहेको माउन्ट साइनाई अन्तरगतको साउथ नासा अस्पतालमा गए । अधिकारी भन्छन् – ‘त्यतीबेला सिरियस नभएसम्म अस्पतालले भर्ना लिंदैनथ्यो । त्यसैले ज्वरो आएपनि औषधी नखाई गएको थिएँ । तर अस्पतालमा चेक गर्नासाथ मलाई इमर्जेन्सीमा लगियो ।’
अस्पतालमा उनको फोक्सो जाँच गर्दा निमोनियाका प्याचहरु देखिए । त्यस्तै अक्सिजनको मात्रा पनि निकै कम देखियो । त्यसैले उनलाई तुरुन्तै सिलिण्डरबाट अक्सिजन दिइयो भने सलाइन पानी चढाइयो ।
उनलाई छाती दुखेको थिएन । स्वासप्रश्वासमा खासै समस्या अनुभव गरेका थिएनन् । तर पनि फोक्सोमा निमोनियाका प्याचहरु देखिएपनि उनी अचम्मै परे ।
निमोनिया पुष्टी भइसकेकाले उनलाई कोरोना संक्रमण भएकोमा डाक्टरहरु ढुक्क नै थिए । त्यसमाथि कोरोनाको परीक्षण गर्दा उनको रिजल्ट पनि पोजेटिभ नै आयो । त्यसपछि उनलाई कोरोनाका बिरामीको उपचार गर्ने छुट्टै कोठामा राखियो ।
उनी सम्झिन्छन् – ‘मलाई ज्वरो भने हनहनी आइरहेको थियो । तीनचारवटा कपडा खाप्दापनि जाडो भएको जस्तो हुन्थ्यो । शरिर पनि निकै कमजोर भएको थियो ।’
उनलाई लगातार सिलिण्डरबाट अक्सिजन दिइयो । रेस्पोरेटोरी फेलियर नहोस् भन्नका लागि उनलाई लगातार फुकेर फोक्सोको अभ्यास गर्न लगाइएको थियो । यस्तो हुँदा फोक्सो सकृय राख्न मद्दत गर्दथ्यो ।
यदि रेस्पोरेटोरी फेलियर भएको खण्डमा उनी भेन्टिलेटरमा जानुपर्ने अवस्था आउने थियो । त्यसबारे उनलाई डाक्टरले सचेत गराइसकेका थिए । शरिरमा अक्सिजनको मात्रा कम भएकाले त्यो सम्भावना पनि थियो । भेन्टिलेटरमा गएको खण्डमा फर्केर आउने सम्भाजना निकै कम हुनेबारे डाक्टरले सल्लाह दिएका थिए ।
अधिकारी भन्छन् – ‘मलाई भेन्टिलेटरमा गयो भने बाँच्ने चान्स २० प्रतिशतमात्र हुने बताइयो । मलाई निकै डर पनि लाग्यो । डाक्टरले सधै सुतेर नबसी उठेर हल्काफुल्का व्यायाम गर्न र फोक्सोको अभ्यासका लागि फुक्न लगाए । मैले त्यसै गरें । अनि विस्तारै रिकभर भएको अनुभव भयो ।’
अधिकारीमाथि डाक्टरहरुले विभिन्न प्रकारका औषधीहरुको परीक्षण समेत गरे । सुरुमा एजिथ्रोमाइसिन लगायतका औषधीहरुले काम नगरेपनि हाइड्रोक्सीक्लोरोक्वीन लगायतका औषधीहरु पनि दिइयो । हाइड्रोक्सीक्लोरोक्वीन प्रयोग गरेपनि उनलाई निको हुँदै त गयो तर मुटुको चाल भने अनियमित बन्दै गयो ।
‘मलाई सुरुमा एजिथ्रोमाइसिन लगायतका औषधीहरु दिइयो । एकपटकमा पाँच छ प्रकारका औषधी दिइयो । पछि हाइड्रोक्सीक्लोरोक्वीन दिइयो । त्यो औषधीले मुटुको चाल निकै अनियमित हुने रहेछ । झण्डै डेढमहिनासम्म मुटुको चालमा समस्या भयो ।’ अधिकारी भन्छन् ।
११ दिन साउथ नासा अस्पतालमा उपचारपछि उनलाई न्युयोर्कको म्यानहटनमा रहेको जाभिट सेन्टरमा ट्रान्सफर गरियो । त्यहाँ गईसकेपछि नर्सहरुले बेलुका अक्सिजन नदिई डुलाउन थाले । उनलाई निको हुँदै गयो । त्यसपछि डिस्चार्ज गरेर घर पठाइयो ।
तर पनि उनका अक्सिजनको मात्रा निकै कम थियो । त्यसैले उनलाई तीनवटा अक्सिजनसहित डिस्चार्ज गरियो । अप्रिलको तेश्रो साता डिस्चार्ज भएका उनले झण्डै एकमहिना नै सिलिण्डरबाट अक्सिजन लिए ।
‘घरमा आइसकेपछि झण्डै दुईसाता आइसोलेसनमा बसें । अहिले ९० प्रतिशत निको भइसकेको छु । ठीक समयमा उपचार र आत्मविश्वास भयो भने कोरोनालाई जित्न सकिने रहेछ ।’ अधिकारी भन्छन् ।
परिवारका अन्य सदस्यहरुको पनि एन्टीबडी चेक गर्दा एउटा छोराबाहेक सबैमा कोरोना संक्रमण भएर निको भइसकेको पाइयो । तर अरुलाई भने सामान्यबाहेक अरु लक्षण देखिएन । अरुलाई अस्पताल भर्ना गर्ने अवस्था नआएकोमा अधिकारीले खुशी व्यक्त गरे । तर भन्छन् – ‘पछि मेरो रिपोर्ट हेर्दा र मैले लिएका औषधीको विवरण हेर्दा म बाँचेर आएकोमा मेरा प्राइमरी केयर डाक्टर नै अचम्म परे ।’
