बर्लिन पर्खाल भत्किएको ३० बर्ष, पूर्व र पश्चिमबीचको विभाजनको घाउ कहिले पुरिने ?

कुराकानी हुँदा दुवैतर्फका मानिस समान रूपमा असन्तुष्ट रहेको म पाउँछु । पश्चिमाको गुनासो छ, ३० वर्षदेखि हामीले तिरेको करबाट उनीहरू मस्ती गर्दैछन् । पूर्वीयाहरू सोच्छन्, हामीलाई भेदभाव गरियो । न पूर्वी भागमा बस्नेहरूले आफूहरू एकै देशका नागरिक हौँ भन्ने सोच्न सके, न त पश्चिमीहरूले उनीहरूलाई सगोत्री सम्झेर आत्मसात् गर्न सकेका छन् ।

विभाजनको त्यो घाउमा खाटो बस्न अझ कति समय लाग्ने हो, थाहा छैन । उनीहरूबीचको सम्बन्ध देख्दा ‘सन्त रहिमदास’को ‘चुँडिएको धागो जोड्न त सकिएला, तर त्यसमा गाँठो भने सधैँ रहिरहन्छ’ भन्ने मर्मस्पर्शी भनाइ सम्झना भइरहन्छ–

‘रहिमन धागा प्रेमका मत तोडो चटकाये
टुटे से फिर ना जुटे जुटे गाँठ पर जाये ।’