जब नौ बर्षको छोराले ‘यौनसम्पर्क’ बारे सोध्यो

प्रकाशित मिति : माघ १८, २०७३ मंगलबार

-विजया सिंखडा

‘यौनसम्पर्क’ अर्थात् ‘सेक्स’ शब्द सुन्दा हामीलाई कस्तो कस्तो अप्ठेरो लाग्छ । नेपालीका लागि उच्चारण सामाजिक रूपमा अशोभनीय मानिन्छ्र । सामान्य रूपमा यो शब्दलाई उच्चारण गर्नु राम्रो र सभ्य मानिदैन । हाम्रो समाजमा जति यो शब्दको प्रयोगले हलचल ल्याउँछ, पश्चिमी सभ्यतामा यो शब्दले खासै त्यति हलचल मच्चाएको भने म पाउँदिन । शायद यहाँ बालबालिकाहरुलाई स्कूलमा दिईने शिक्षाको कारण हो या यसलाई पश्चिमाहरुले त्यति आश्चर्यजनकरूपमा नलिने हुनाले । यो शब्द विशेष महत्व राखेर पनि त्यति उत्सुकता भने यहाँ देखिदैन ।

नौ वर्षको चंचल मेरो छोरा, आज भोलि धेरै विषयलाई लिएर धेरै प्रश्न गर्ने गर्दछ । उसको प्रश्नहरु आजभोलि निकै टेढा मेढा हुन थालेका छन् । उसको उमेरसंगै बढेको उत्सुकतालाई म हरसम्भव सहि उत्तर दिने कोशिस गर्दछु ।

एकदिन म छोरालाई लिएर ट्रेनमा स्वीमिङ कक्षाका लागि अष्टोरिया कम्प्लेक्सतिर जाादै थिएँ । ट्रेन भित्र बीस पच्चिसजना मानिसहरु थिए । थरीथरीका मानिसहरु । स्वेतअस्वेत अमेरिकन, हिस्पानिक, एशियन आदि.. । अमेरिका आप्रवासीहरुले बनेको देश भएकाले हामी संसारका अधिकांश देशका मानिसहरु यहाँ भेट्न सक्छौं । न्युयोर्क शहरमा त यसको प्रभाव अझ धेरै छ ।

ट्रेन भित्र कोही पत्रिका पढ्दै थिए । कोही फोनमा गेम खेल्दै थिए । कोही आँखा बन्द गरेर टाउको अड्याएर आराम गर्दै थिए । कोही साथीसँग गफगाफ गर्दै थिए । सबै आआफ्नो धुनमा । त्यसरी नै म पनि ट्रेनको सिटमा बसेपछि आफ्नो ब्यागबाट फोन निकालेर फेसबुक हेर्न थालें । फेसबुक आजकल मानिसहरुको बलियो सामाजिक सञ्जाल बनेको छ । संसारका जुन कुनामा जस्तो महत्वपूर्ण घटना हुन्छ, त्यो तुरुन्तै फेसबुकमा आइहाल्छ । त्यसैले म पनि आजकल आफ्नो दिनको केहि समय फेसबुकलाई अवश्य पनि दिने गर्दछु ।

यत्तिकैमा मेरो छोराले सबैले सुन्ने गरी अँग्रेजीमा चिच्याउँदै प्रश्न गर्छ –‘मम्, यो यौन संग्राहालय भनेको के हो ? के को बारेमा हो ?’

मेरो नौ वर्षको छोराले ट्रेन भित्र व्याप्त शुन्यता भंग गर्दै लगभग सबैले सुन्ने गरी सोध्दा मेरो पनि ध्यान भंग भयो । एकछिन त म चुप लागें । शायद उसले मेरो मेरो अनुहारमा छाएको दुविधा बुझेर हो कि क्याहो फेरि अँग्रेजीमा भन्यो –‘सेक्स भनेको के हो मम् ?’

उसले औंल्याउदैं ट्रेनको सिट माथिको बिज्ञापन मलाई देखायो । त्यस बिज्ञापनमा खासै विशेष त केहि थिएन तर त्यसमा लेखिएको थियो –‘म्युजियम अफ सेक्स’

‘सेक्स’ शब्द नै त्यहाँ प्रश्नको लागि काफी थियो त्यो बालक मष्तिस्कका लागि । उसको प्रश्नात्मक कलिला नजरहरु मेरो जवाफको प्रतिक्षा गरिरहेका थिए । उसले आज सम्म धेरै म्युजियम घुमेको थियो तर यस्तो म्युजियमको नाम पनि सुनेको थिएन । न त मलाई नै थाहा थियो । उसले ऊ म्युजियम जान पाउँदा सधैं खुशी भएर जाने गर्दथ्यो किनकी म उसको ज्ञानका लागि लागि पनि म्यसजियमको महत्व कति छ भनेर बताउने गर्दथें ।

ट्रेनका वरपरका थरीथरीका यात्रुहरु मेरो र मेरो छोराको मुखमा हेर्न थाले । केहीका आखाँमा अप्रत्यासित रुपमा सोधिएको यो प्रश्नले आश्चर्य ल्याएको थियो भने केहीका अनुहारमा कौतुहलता । केहीले अनुहार हेरिरहेका थिए कि अब म के उत्तर दिनेछु यो प्रश्नको । म पनि निकै दुविधामा परें । तर चाडैं सम्हालिएँ । किनकि म आमा हुँ । र त्यो मेरो जिम्मेवारी थियो । मेरो सन्तानको मनमा जाग्ने हर कौतुहलताको उत्तर दिनु मेरो कर्तव्य थियो । आफुलाई सजग र सहज बनाएर मैले आफ्नो धर्म संस्कृति सम्झिएँ । आफ्नो देश र बाल्यकाल सम्झिएँ । सानै उमेर देखि आफुले देखेका र भोगेका कुराहरु सम्झिएँ । आजको समय र मेरो समय एउटै थिएन । समयले निक्कै फड्को मारिसकेको थियो ।

हामी आज एक्काईसौं शताब्दीमा छौं र म जे भन्न गईरहेकी छु त्यो मेरो छोराले सालौं साल सम्झनेछ । त्यसैले म उसलाई उसको प्रश्नको गलत व्याख्या गरेर गलत मार्गदर्शन गर्ने पक्षमा थिईन । मैले सम्झें, म आजसम्म पनि मेरो आमाले सिकाउनु भएको कुरालाई आत्मसात गर्छु र सत्य मान्छु । त्यसैले मैले केही क्षण मै सोचें म जे भन्नेछु सत्य भन्नेछु । एकदिन ऊ जवान भएर यो नसोचोस् कि मैले उसलाई गलत भनेकी रहेछु । अर्को अर्थमा भनौं भने आजका बालबालिका हामीले सोचेको र हाम्रो समयको जस्त्तो सिधा पनि छैनन् । आजको प्रगतिशील दुनियाँमा धेरै अघि बढिसके । र उनीहरुले अझ धेरै बढ्नु छ । नत्र उनीहरुलाई भविष्यमा जिउन गाह्रो हुनेछ् ।

त्यसैले यस्ता सानातिना तर महत्वपूर्ण विषयलाई मध्यनजÞर राखेर उनीहरुको उत्सुकता र कौतुहलतालाई उचित उत्तर दिएर शान्त पार्नुलाई म आफ्नो कर्तव्य ठान्छु । मलाई लाग्छ, मेरो यो विचार कतिपय मेरो जस्तै देशमा जान्मिनु भएका अभिभावकहरुलाई चित्त नबुझ्ला तर के तपाईहरु चाहनुहुन्छ भोलि तपाईहरुको
कम्पुटर या ल्यापटपमा आफ्ना बच्चाहरु आफ्नो उत्सुकता को उत्तर खोजुन् ? अनावश्यक हजारौं भिडियो र नराम्रो विकृतिले भरिएको निलो सिनेमाहरु खोजि गर्दै हेरेर गलत शिक्षा लिउन् ! अवश्य नै चाहनु हुन्न ।

हामी मानव यस्ता छौं कि जति जुन कुरा लुकायो त्यसमै त्यति नै त्यसको खोजीनिती गरेर पत्ता लगाउने कोशिश गर्छौं । यीनीहरु त बालक हुन् । जसका सिक्ने र बुझ्ने उमेर अब सुरु हुदैंछ । हामीले बेलामै उनीहरुले खोजिरहेको प्रश्नको उत्तर यथोचित उत्तर दिई शान्त गर्न सक्यौ र त्यसको गलत र सही पक्ष र उचित समयको बारेमा जानकारी गरायौं भने कमसे कम सहि गलत छुट्टाउने क्षमताको बृद्धि हुनेछ ।

यस्तै सोचेर मैले मेरो छोरालाई मैले मार्गदर्शन गर्ने निर्णय गरें र उसको प्रश्नात्मक नजरलाई एक पटक फेरि पढें ।

‘सेक्स भनेको के हो मम् ?’ – उसले अझै उत्तरको आशामा मलाई पर्खिरहेको थियो । मैले भनें – ‘यौन सम्पर्क भनेको महिला र पुरुषबीच हुने सामान्य चीज हो..’

यद्यपी आजकल सेक्स अर्थात् यौनसम्पर्कको परिभाषाले बृहत रुप लिइसकेको छ । तर मेरो नौ वर्षको छोराले बुझ्न सक्ने मात्र सम्झाउन मैले उचित ठानें त्यसबखत । म अझै अघि बढें –
‘भगवानले पुरुष र नारीको सिर्जना गरेका छन् संसार चलाउन । उनले मानिसको दुई किसिमको शरीर बनाए । त्यसमा तिमि पुरुष शरीर हौ । म लगायत सबै महिलाहरु नारी शरीर हुन् । तिम्रो शरीरको बनावट नारी भन्दा फरक छ । तिमी आफ्नो शरीरको तल्लो भाग मात्र छोपेर हिड्न सक्छौ । तर हामी केटी मानिसलाई भगवानले अलि फरक तरिकाले बनाएका छन् । त्यसैले हामीले हाम्रो शरीरको दुई भाग छोप्नु पर्ने हुन्छ । यसमा कुनै अचम्म मान्नुपर्ने कुरा छैन । यहाँ जति पनि मानिसहरु छन् ति या त केटा हुन् या केटी । यो भगवानको सृष्टि हो । जब कोही केटा या केटी मान्छे हुर्किदै जान्छ र जवान हुन्छन् । तब एक अर्को संग आकर्षित हुन्छन् । अनि नजिक हुन्छन् या बिहे गर्छन् । उनीहरु बीच शरीरको सम्बन्ध हुन्छ जसलाई यौनसम्पर्क भनिन्छ । यो सबैको जीवनमा हुन्छ, ढिलो या चाँडो । त्यसैले तिमि अहिले सानै छौ अलि ठुलो भएपछी बुझ्नेछौ ।’
यति त उसको प्रश्नको उत्तर दिएँ । थाहा छैन उसले मेरो उत्तरबाट कति बुझ्यो ! के बुझ्यो ! तर म अनुमान लगाउन सक्थें कि उसको कौतुहलता केही हदसम्म शान्त भएको थियो । मैले सन्तुष्टिको सास फेरें । मेरो छेवैमा एक ७० बर्ष जतिकी स्वेत भद्र महिला हामी आमा छोराको वार्तालाप सुनिरहेकी थिईन् । उनले भनिन् –‘तिमीले असाध्यै राम्रो तरिकाले छोराको प्रश्नको जवाफ दियौ । यो असाध्यै संवेदनशिल उमेर हो र उनीहरुलाई सही तरिकाले मार्गदर्शन गर्नुपर्छ । मेरो चारजना छोराहरुसँगै मैले पनि झण्डै यस्तै अवस्था भोगेकी थिएँ ।’

मलाई खुशी महसुस भयो । शायद म आमा हुनुको कर्तव्य सही ढंगबाट निभाउँदै छु । म कोशिश गर्दछु आफ्नो तर्फबाट । बाकीं त भाविश्यको गर्भमा । हाम्रो गन्तव्य आइसकेको थियो । ती महिलालाई शुभदिन भन्दै म त्यो विज्ञापनमाथि पुन एकपटक हेर्दै मेरो भुन्टे छोराको हात समातेर ट्रेन बाहिर निस्कें ।

KHASOKHAS EDITORIAL TEAM

Editor-in-Chief : Kishor Panthi
Deputy Editor-in-Chief : Ashmita Khadka
Executive Editor : Anil Adhikari
English Editor: Rajan Thapaliya
Editor: Deepak Pariyar
Editor (Business/US Politics) : Suresh Shahi
Multimedia Editor/Presenter : Kiran Marahatta
Europe Editor: Hari Krishna Panthi
Online Editors: Suraj Ghimire, Bikram Khatri, Aashish Khanal, Dikshya Panthi
Chief Photographer: Dipendra Dhungana
Editor (Empowerment) : Sapana Pariyar

KHASOKHAS TEAM

Int. Representative: KP Neupane(Jackson)
Resource Person: Bishwa Bahadur Shah
Goodwill Ambassador: Yam Baral

Contact Us

© 2021 KHASOKAHS. All Rights Reserved. Namaste International Media Group (worldwide) and Namaste Media Inc (USA)
Khasokhas is not responsible for the content of external sites and user generated contains. We don't collect comments on this site.
DEVELOPED BY appharu.com