कडा अध्यागमन नीतिको असर: क्यारोलिनाको निर्माण र सेवा क्षेत्रमा जनशक्तिको अभाव
photo: Tim Mossholder / Unsplash
नोर्थ क्यारोलिनाका प्रमुख सहरी क्षेत्रहरूको अर्थतन्त्र यतिबेला आप्रवासी कामदारको अभावका कारण संकटमा पर्न थालेको छ। ‘युनिभर्सिटी अफ नोर्थ क्यारोलिना एट च्यापल हिल’ अन्तर्गतको ‘केनान इन्स्टिच्युट फर प्राइभेट इन्टरप्राइज’ द्वारा सार्वजनिक गरिएको एक नयाँ प्रतिवेदन अनुसार, अन्तर्राष्ट्रिय बसाइँसराइमा आएको गिरावटले श्रम-सघन उद्योगहरूमा जनशक्तिको ठूलो अभाव सिर्जना गरेको छ।
अमेरिकी जनगणनाको तथ्यांक अनुसार, नोर्थ क्यारोलिनाका प्रमुख महानगरीय क्षेत्रहरू- र्याले, डरहम, सार्लोट र ग्रीन्सबोरोमा सन् २०२४ को तुलनामा सन् २०२५ मा विदेशी मूलका आप्रवासीहरूको आगमनमा दसौँ हजारले कमी आएको छ। ट्र्याङ्गल मेट्रो क्षेत्रमा मात्रै सन् २०२५ मा अघिल्लो वर्षको तुलनामा करिब १०,००० कम अन्तर्राष्ट्रिय आप्रवासी भित्रिएका छन्। यसको प्रत्यक्ष असर निर्माण,हस्पिटालिटी, उत्पादन तथा बालबालिका र वृद्धवृद्धाको हेरचाह गर्ने जस्ता आप्रवासी कामदार बढी चाहिने क्षेत्रहरूमा परेको छ।
हालको प्रवृत्तिले के देखाउँछ भने, धेरै विदेशी कामदारहरू कि त कामको लागि अमेरिका आउनै चाहिरहेका छैनन्, कि त नोर्थ क्यारोलिनाबाट स्वत-देशनिकाला सहित स्वेच्छाले राज्य छोडिरहेका छन्। यसको मुख्य कारण राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पको प्रशासन अन्तर्गत संघीय अध्यागमन प्रवर्तनमा गरिएको कडाइ र नोर्थ क्यारोलिना राज्यले भर्खरै जारी गरेका ‘हाउस बिल १०’ र ‘सेनेट बिल १५३’ जस्ता कडा अध्यागमन कानुनहरू हुन्।
यी विभिन्न कारकहरूले गर्दा आप्रवासीहरूको आगमन घटेको छ र यहाँबाट बाहिरिनेहरूको संख्या बढेको छ। यसले गर्दा श्रम बजारमा कामदारको अभाव अझै केही समय कायमै रहने देखिन्छ, केनान इन्स्टिच्युटका अनुसन्धान प्राध्यापक एवं प्रतिवेदनकी लेखिका सारा डिकरसनले भनिन्। हालैको अमेरिकी जनगणना ब्युरोको तथ्यांक अनुसार, जुलाई २०२४ देखि जुन २०२५ को अवधिमा अमेरिकामा हुने अन्तर्राष्ट्रिय बसाइँसराइ ऐतिहासिक रूपमा २७ लाखबाट घटेर १३ लाखमा सीमित भएको छ।
नोर्थ क्यारोलिनाको वाणिज्य विभागको सन् २०२३ को एक प्रतिवेदन’द इम्प्याक्ट अफ इमिग्रेसन अन नोर्थ क्यारोलिनाज वर्कफोर्स’का अनुसार अमेरिकी नागरिकको तुलनामा विदेशी मूलका मानिसहरूको श्रम सहभागिता दर उच्च छ। सन् २०२२ मा स्थानीय नागरिकको श्रम सहभागिता ५९.८ प्रतिशत मात्र रहँदा विदेशी मूलका व्यक्तिहरूको सहभागिता औसत ६८.६ प्रतिशत थियो।
कामदारको अभाव र बढ्दो लागतका कारण अन्ततः व्यवसायी र उपभोक्ता दुवैले यसको असर भोग्नुपर्नेछ,डिकरसनले थपिन्। उदाहरणका लागि, र्याले-डरहम मेट्रो क्षेत्रको कुल रोजगारीमा निर्माण क्षेत्रको हिस्सा ५.७ प्रतिशत र त्यहाँको कुल गार्हस्थ्य उत्पादनमा ४.७ प्रतिशत योगदान छ, जुन राष्ट्रिय औसत भन्दा बढी हो। र, यस क्षेत्रमा आप्रवासीहरूको बाहुल्यता छ।
यो अभावलाई तत्काल सम्बोधन गर्न केनान इन्स्टिच्युटको प्रतिवेदनले लजिस्टिक जस्ता क्षेत्रहरूमा स्वचालन र आर्टिफिसियल इन्टेलिजेन्सको प्रयोग बढाउनुका साथै अमेरिकी नागरिकहरूलाई उच्च माग भएका कामहरूका लागि द्रुत तालिम दिने प्रस्ताव गरेको छ।
तर, यसमा पनि चुनौती छ। डिकरसनका अनुसार, “धेरैजसो अमेरिकी कामदारहरू आप्रवासीहरूले छोडेका यी शारीरिक श्रम बढी चाहिने कामहरू गर्न रुचाउँदैनन्।” विशेष गरी घर निर्माण गर्ने कम्पनीहरूमा कामदार नहुँदा यसले घरजग्गा बजारमा ठूलो दबाब सिर्जना गर्न सक्छ।
‘एसोसिएटेड जनरल कन्ट्र्याक्टर्स अफ अमेरिका’ का ब्रायन टर्माइलले पनि यो समस्यालाई पहिले नै अनुमान गर्दै भनिसकेका थिए, कामदारहरू काममा नआउने दर मात्र बढ्ने छैन, बरु निर्माण कम्पनीहरूसँग परियोजनाहरूको ठेक्का हाल्नका लागि समेत पर्याप्त जनशक्ति हुने छैन।
